Na zakończenie działań projektowych uczniowie skupili się na postaci wybitnego powieściopisarza, publicysty oraz pierwszego polskiego laureata Literackiej Nagrody Nobla z 1905 roku – Henryka Sienkiewicza.

Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz, znany również pod literackim pseudonimem „Litwos”, urodził się 5 maja 1846 roku w Woli Okrzejskiej na Podlasiu. W 2026 roku przypada 180. rocznica urodzin pisarza, co stało się doskonałą okazją do bliższego poznania jego życia i twórczości.

Uczniowie klasy IV otrzymali z projektowej teczki kartę pracy z portretem autora. Zanim przystąpili do uzupełniania jej czterech obszarów, poznali biografię twórcy takich dzieł jak „Trylogia”, „Krzyżacy”, „W pustyni i w puszczy” czy światowego bestsellera „Quo vadis”.

W części interpretacyjnej uczniowie zapoznali się z losami tytułowego bohatera noweli „Janko Muzykant”. Następnie, w fazie twórczej, zastanawiali się, jak mogłyby potoczyć się losy chłopca, gdyby otrzymał prawdziwe skrzypce i został sławnym muzykiem. Rozważali również, jakie możliwości rozwoju mają dziś dzieci, które już od najmłodszych lat ujawniają swoje talenty, na przykład muzyczne.

Kolejnym zadaniem, było zaprojektowanie przez czwartoklasistów własnych „Orderów Noblowskich” dla Henryka Sienkiewicza za „znakomite zasługi jako pisarz epicki”. Na pracach pojawiły się symbole nawiązujące do jego twórczości, m.in. miecze, latarnia morska czy słoń.

W części poświęconej ciekawostkom uczniowie zapisali między innymi odczytaną w Google Maps odległość – 201 km – dzielącą naszą szkołę od Muzeum Henryka Sienkiewicza w Oblęgorku, położonego w województwie świętokrzyskim, niedaleko Kielc.

Efekty pracy uczniów klasy IV zostały tradycyjnie zaprezentowane na górnym korytarzu szkoły, przy ściance z tajemniczym ogrodem.

Na zakończenie warto przywołać słowa pisarza, które również dziś skłaniają do refleksji nad losem naszej ojczyzny. Henryk Sienkiewicz pozostaje bowiem niedoścignionym wzorem twórcy, który potrafił połączyć talent literacki z patriotyczną misją.

„Fanatyczna nienawiść wzniosła przeciwko nam prawdziwy mur uprzedzeń. Szkalowano nasze dzieje, szkalowano tryumfy, szkalowano zwłaszcza epokę upadku i życie porozbiorowe. Przekręcono fakta i zohydzono nasze imię we wszystkich sferach umysłowych Europy”.

Przytoczone słowa pochodzą z „Odezwy do własnego narodu”. Walcząc piórem w okresie nasilonej rusyfikacji i germanizacji, Sienkiewicz zwracał uwagę na sposób, w jaki zaborcy – szczególnie Prusy i Rosja – manipulowali opinią publiczną na Zachodzie. Pisarz mobilizował Polaków do obrony polskości oraz wspierania narodowych instytucji kultury i edukacji.

Henryk Sienkiewicz zmarł w 1916 roku, nie doczekawszy odzyskania przez Polskę niepodległości. Jego prochy, sprowadzone do Warszawy po I wojnie światowej, spoczywają dziś w Archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie jako symbol narodowego hołdu.

mgr Jadwiga Zachara

W kwietniu uczniowie wyjątkowo skupili swoją uwagę na pisarzu spoza Polski – Williamie Szekspirze. W tym roku, 23 kwietnia przypada 410. rocznica śmierci tego wybitnego angielskiego twórcy. Szekspir udowodnił, że doskonała znajomość ludzkiej natury może zapewnić autorowi nieśmiertelność. Jego dramaty są wystawiane na całym świecie, a filmy inspirowane jego twórczością – jak choćby „Król Lew”, nawiązujący do „Hamleta” – wciąż cieszą się ogromną popularnością.

W tym miesiącu to siódmoklasiści pogłębiali wiedzę o życiu i twórczości autora, korzystając z różnych źródeł: książek oraz zasobów internetowych. Poszukiwali najważniejszych informacji i ciekawostek związanych z Williamem Szekspirem.

Pracując w kilkuosobowych grupach, uczniowie interpretowali wybrane cytaty z dzieł pisarza.

1. „Cały świat to scena, a ludzie na nim to tylko aktorzy…” Uczniowie zastanawiali się:

• czy człowiek zawsze pokazuje swoją prawdziwą twarz,
• czy w codziennym życiu przyjmujemy różne „maski” zależnie od sytuacji,
• jakie przedmioty mogą pełnić rolę „rekwizytów” w naszym życiu, np. telefon, ubiór czy wystrój pokoju.

2. „Jeżeli w książkach czyta się tylko to, co zostało napisane, to całe czytanie na nic.” Podczas rozmów uczniowie odwoływali się do własnych doświadczeń czytelniczych. Zastanawiali się:

• czy zdarzyło im się domyślić czegoś, czego autor nie napisał wprost,
• dlaczego różni czytelnicy inaczej oceniają tego samego bohatera,
• jak podczas czytania powstają w wyobraźni obrazy, dźwięki i zapachy, mimo że nie są dokładnie opisane w tekście.

3. „Idź mądrze i powoli. Ci, którzy pędzą, potykają się i upadają.” Siódmoklasiści rozmawiali o pośpiechu i jego konsekwencjach. Odpowiadali na pytania:

• czy szybkie wykonywanie zadań zawsze oznacza lepszy efekt,
• kiedy warto zwolnić i dokładnie się zastanowić,
• czym może być „potknięcie” w życiu ucznia i czy zawsze wynika ono z pośpiechu.

4. „Miłość w swej prostej i nieśmiałej mowie powie najwięcej, kiedy najmniej powie.” Uczniowie zastanawiali się:

• czy można przekazać ważne emocje bez słów,
• dlaczego czasem „mniej znaczy więcej”,
• czy cisza zawsze oznacza brak uczuć,
• w jaki sposób można okazać komuś wdzięczność lub sympatię poprzez działanie.

W części twórczej uczniowie przygotowali „Szekspirowską oś czasu – żywy projekt”. Na rozciągniętym sznurku przypinali kartki z najważniejszymi wydarzeniami z życia pisarza, m.in. wyjazdem do Londynu, budową teatru „The Globe” czy premierami sztuk. Oś rozpoczynała się datą narodzin Szekspira (1564), a kończyła datą jego śmierci (1616). Uczniowie wyjaśniali również, dlaczego dane wydarzenie było istotne.

Na zakończenie siódmoklasiści samodzielnie uzupełniali karty pracy z portretem angielskiego autora. Najczęściej pojawiała się na nich słynna fraza z „Hamleta”: „Być albo nie być – oto jest pytanie”, uznawana za jeden z najbardziej rozpoznawalnych cytatów w historii literatury światowej.

Efekty pracy uczniów zostały zaprezentowane na tablicy przy ścianie z tajemniczym ogrodem. Tradycyjnie zaznaczono również odległość z naszej szkoły do miejsca związanego z pisarzem miesiąca. Tym razem był to kościół Świętej Trójcy w Stratford-upon-Avon, zwany także kościołem Szekspira, ponieważ właśnie tam pisarz został ochrzczony, wziął ślub i został pochowany. Według Google Maps odległość wynosi 1891 km, co oznacza około 21 godzin nieprzerwanej podróży samochodem.

mgr Jadwiga Zachara

W ramach działań projektowych uczniowie poświęcili uwagę postaci Ignacego Krasickiego. 14 marca przypada bowiem 225. rocznica śmierci tego wybitnego poety, znanego także jako miłośnik czekolady i ogrodów.

W tym miesiącu uczniowie klasy V ponownie otrzymali kartę pracy z portretem poety. Zanim przystąpili do uzupełniania czterech obszarów zadania, poznali biografię twórcy. Dowiedzieli się, że Ignacy Krasicki był najwybitniejszym poetą epoki oświecenia, nazywanym „Księciem poetów”. Urodził się w 1735 roku w Dubiecku. Zmarł w 1801r. w Berlinie. Oprócz działalności literackiej pełnił również ważne funkcje kościelne — został biskupem warmińskim, a następnie arcybiskupem gnieźnieńskim. Pisał bajki, satyry, poematy i był prekursorem polskiej powieści nowożytnej. Aktywnie uczestniczył w życiu kulturalnym kraju oraz współpracował z królem Stanisławem Augustem Poniatowskim. Brał udział w słynnych obiadach czwartkowych, czyli spotkaniach pisarzy, artystów i uczonych.

Twórczość Krasickiego miała nie tylko bawić, ale także uczyć i skłaniać do refleksji. W swoich bajkach poeta przedstawiał ludzkie zachowania poprzez historie o zwierzętach, natomiast w satyrach zwracał uwagę na wady społeczeństwa i zachęcał do poprawy obyczajów.

W części interpretacyjnej uczniowie analizowali wybrane cytaty, między innymi:

„Miej ty sobie pałace, ja mój domek ciasny. Prawda, nie jest wspaniały: szczupły, ale własny”.
„Miłe złego początki, lecz koniec żałosny”.
„Umiej być przyjacielem, znajdziesz przyjaciela”.
„Według mnie ten najlepszy, co się najmniej chwali”.
„Wiesz, dlaczego dzwon głośny? Bo wewnątrz jest próżny”.
„Prawdziwa cnota krytyk się nie boi”.
„Książka — nierozdzielny towarzysz, przyjaciel bez interesu, domownik bez naprzykrzania”.

Następnie, w części twórczej, uczniowie starannie przepisywali wybraną bajkę na osobną kartkę i wykonywali do niej ilustrację. Przygotowywali także memy inspirowane przeczytanymi utworami oraz przypisywali alegoryczne znaczenia zwierzętom pojawiającym się w bajkach. Ćwiczenia te rozwijały umiejętność interpretacji tekstu, syntezy informacji oraz kreatywnego myślenia.

W części karty poświęconej ciekawostkom uczniowie zapisali między innymi odczytaną w Google Maps odległość — 649 km — dzielącą naszą szkołę od Zamku Biskupów Warmińskich w Lidzbarku Warmińskim oraz odległość — 559 km — od Katedry Gnieźnieńskiej, gdzie Ignacy Krasicki spoczywa od 1829 roku.

Efekty pracy uczniów klasy V zostały tradycyjnie zaprezentowane na górnym korytarzu szkoły, przy ściance z tajemniczym ogrodem.

mgr Jadwiga Zachara

Odliczanie dobiega końca! Już w najbliższą niedzielę 24 maja nasza młodzież wraz z opiekunami wyrusza w niezwykłą podróż do Portugalii, a dokładnie do malowniczego miasta Póvoa de Varzim, położonego tuż obok Porto.

Wyjazd ten to zwieńczenie intensywnych, wielotygodniowych przygotowań realizowanych w ramach projektu Erasmus+ nr 2024-1-PL01-KA122-SCH-000203725 pod hasłem: „Innowacyjni nauczyciele i kreatywni uczniowie to klucz do nowoczesnej edukacji”.

Zanim jednak spakujemy walizki i wejdziemy na pokład samolotu, przyjrzyjmy się, jak wyglądała nasza droga do tego momentu. Za nami godziny owocnej pracy, integracji i zdobywania wiedzy!

🌍 Wielowymiarowe przygotowania, czyli baza do wielkiego wyjazdu

Aby jak najlepiej odnaleźć się w nowej rzeczywistości i maksymalnie wykorzystać czas spędzony na stażu, uczniowie wzięli udział w cyklu zróżnicowanych zajęć przygotowawczych:

Język angielski z elementami portugalskiego: Szlifowaliśmy umiejętności komunikacyjne w języku angielskim, który będzie naszym głównym narzędziem pracy. Nie zabrakło też językowej rewolucji – poznaliśmy podstawowe zwroty w języku gospodarzy. „Bom dia”, „obrigado” czy „por favor” mamy już opanowane do perfekcji!

Zajęcia geograficzne i historyczne: Poznaliśmy kulturę, tradycje oraz fascynującą historię Portugalii. Wiemy już, czego spodziewać się po regionie Porto, jakie sekrety kryje oceaniczne wybrzeże Póvoa de Varzim i dlaczego kultura iberyjska jest tak wyjątkowa.

Wsparcie psychologiczno-pedagogiczne: Warsztaty z psychologiem i pedagogiem pomogły nam zintegrować grupę, przełamać barierę przed mówieniem w obcym języku oraz wypracować skuteczne metody radzenia sobie ze stresem i adaptacji w nowym środowisku.

🛠️ Kreatywność w praktyce, czyli efekty naszej pracy

Nasza młodzież udowodniła, że tytułowa „kreatywność” to nie tylko puste hasło. Podczas zajęć powstało mnóstwo fantastycznych materiałów, które z dumą zabieramy ze sobą:

Ulotki promujące projekt: Uczniowie samodzielnie zaprojektowali materiały informacyjne, które będą dystrybuowane w Portugalii oraz w murach naszej szkoły po powrocie.

Mini-słowniczki językowe: Podręczne ściągawki polsko-angielsko-portugalskie, które uratują nas w każdej codziennej sytuacji – od zakupów w lokalnym sklepie po rozmowy z rówieśnikami.

Mapy myśli: Kolorowe, pełne pomysłów i uporządkowane schematy, na których rozpisaliśmy nasze cele, oczekiwania oraz plany działania na każdy dzień pobytu.

Kreatywność, innowacyjność i współpraca – te trzy słowa idealnie opisują to, co działo się na warsztatach. Jesteśmy dumni z zaangażowania naszych uczniów!

Ponadto uczestnicy upowszechniali projekt na zewnątrz prezentując postępy swoich działań w nim w trakcie spotkań z społecznością lokalną.

✈️ Kierunek: Póvoa de Varzim!

Wszystkie zadania zostały wykonane, dokumenty są podpisane, a wiedza ugruntowana. Jesteśmy maksymalnie zmotywowani, pełni pozytywnej energii i gotowi na podbój Portugalii!

Już w tę niedzielę zaczyna się nasza wielka przygoda z nowoczesną edukacją. Trzymajcie kciuki za bezpieczny lot i śledźcie nasze profile – obiecujemy regularne relacje prosto z gorącego wybrzeża Atlantyku!

Até breve! (Do zobaczenia wkrótce!)

mgr Izabela Łącka i mgr Dariusz Stojowski

I choć historia już ucichła, a czas przykrył ją warstwą lat,

to pamięć o tych, którzy walczyli, wciąż trwa i nie przemija w nas…

18 maja 2026 r. w naszej szkole upamiętniliśmy 82. rocznicę Bitwy o Monte Cassino.

18 maja 1944 r., po niezwykle krwawych walkach, 2. Korpus Polski dowodzony przez gen. Władysława Andersa zdobył wzgórze Monte Cassino wraz ze znajdującymi się na nim ruinami klasztoru. W bitwie poległo 923 polskich żołnierzy, 2931 zostało rannych, a 345 uznano za zaginionych. Był to jeden z najważniejszych i najbardziej heroicznych momentów II wojny światowej, w którym polscy żołnierze zapisali się złotymi zgłoskami w historii.

Szczególnie upamiętniliśmy starszego strzelca Kazimierza Pachotę – lokalnego bohatera, uczestnika bitwy o Monte Cassino, spoczywającego na miejscowym cmentarzu. W czasie II wojny światowej przeszedł on cały szlak bojowy II Korpusu Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Był człowiekiem niezłomnie walczącym o wolną Ojczyznę, odznaczonym Krzyżem Virtuti Militari.

Uroczystości rozpoczęły się Eucharystią w kościele pw. Matki Bożej Śnieżnej w Filipowicach, której przewodniczył ksiądz proboszcz Piotr Pabis. Następnie delegacja gości udała się na miejscowy cmentarz, aby złożyć wiązanki i zapalić znicze oraz pomodlić się przy grobie Kazimierza Pachoty.

W szkole uczniowie przygotowali wzruszający montaż słowno-muzyczny, podczas którego przypomniano bohaterskie czyny żołnierzy walczących pod Monte Cassino. Dziewczynki z klasy III, pod czujnym okiem pani Urszuli Mróz, zaprezentowały piękny „Taniec maków”.

Na zakończenie przypomnieliśmy również o 106. rocznicy urodzin naszego Patrona – św. Jana Pawła II. Wszyscy goście otrzymali słodkie ciasteczka z myślą Ojca Świętego.

W tym wyjątkowym dniu gościliśmy Burmistrza Miasta i Gminy Zakliczyn, Pana Dawida Chrobaka, Inspektor ds. Oświaty w Gminie Zakliczyn, Panią Agnieszkę Malisz, a także liczną delegację członków rodziny starszego strzelca Kazimierza Pachoty.

mgr Urszula Mróz i mgr Natalia Rosiek

W ubiegłą niedzielę 17 maja po każdej mszy świętej w kościele parafialnym, wolontariusze Szkolnego Koła Wolontariatu przy Szkole Podstawowej im. Św. Jana Pawła II w Filipowicach, zbierali datki do puszek. Pieniądze zebrane podczas tegorocznej akcji zostaną przeznaczone na obsadzenie i urządzenie ogrodu przy hospicjum Via Spei.  Ma to być ogród biblijny. Wszystkie rośliny będą mieć tabliczki z nazwami i opisami, a także z odpowiednim cytatem z Pisma Świętego. Będą to rośliny które uprawia się w donicach i chowa na zimę, a także całoroczne, które będą zimować w ogrodzie.

Fundacja dąży do tego, by mieszkańcy hospicjum Via Spei i ich najbliżsi przebywali w jak najlepszych warunkach. Ogród to kolejna, po Via Spa inwestycja, która ma poprawić komfort przebywania w tym miejscu.

Naszym wolontariuszkom, pomimo niesprzyjającej pogody udało się zebrać 425,63. Zbieranie datków było kontynuacją projektu Tulipany dla Via Spei, która rozpoczęła się we wrześniu, gdzie to wolontariusze posadzili w otoczeniu szkoły tulipany. Piękne i kwitnące kwiaty mogliśmy podziwiać w kwietniu.

Dziękuję bardzo Madzi K., Sabince, Kasi, Oli i Madzi D. za poświęcenie czasu wolnego, aby móc wspomóc taką piekną inicjatywę.

mgr Natalia Rosiek

W ubiegłym miesiącu Szkolne Koło Wolontariatu zakończyło ogólnopolską akcję Góra Grosza. Akcja przeprowadzana była poprzez zbiórkę monet (od 1 gr do 5 zł) od początku listopada do końca marca. Celem akcji jest zebranie funduszy na pomoc psychologiczną, rzeczową i specjalistyczną dla dzieci (w szczególności wychowujących się poza własnym środowiskiem rodzinnym) i rodzin.
Głównym obszarem wsparcia jest:
a) pomoc dla rodzinnej pieczy zastępczej
b) pomoc dla instytucjonalnej pieczy zastępczej
c) usamodzielnianej młodzieży z pieczy zastępczej
d) programy dla rodzin zastępczych i adopcyjnych
e) programy dla dzieci jak i dla osób z ich otoczenia

1. f) lokalne programy w zakresie pomocy dziecku i rodzinie.

W naszej szkole udało się zebrać prawie 5, 5 kg bilonu, co stanowi łączną kwotę 198,71 zł. Dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się takimi drobnymi gestami, do zebrania takiej kwoty.

mgr Natalia Rosiek

5 maja w Centrum Produktu Lokalnego w Rzuchowej, które specjalizuje się we wspieraniu tradycyjnych gospodarstw i starych odmian roślin miały miejsce warsztaty dla uczniów z klas I – II organizowane przez firmę Lutur. To innowacyjne zajęcia edukacyjne i profilaktyczne, skupione na aktywnych metodach nauki, zajęciach w zagrodach edukacyjnych, gdzie uczniowie poznają zasady uprawy roślin, zioła oraz tradycyjne rzemiosło. Warsztaty prowadzone są w formie  ćwiczeń integracyjnych i zajęć manualnych. Ich głównym celem jest pokazanie dzieciom drogi żywności „od pola do stołu” oraz promowanie ekologicznego stylu życia. Podczas zajęć uczestnicy mieli okazję zobaczyć króliki, owce kameruńskie, pasiekę. Było też wspólne robienie kanapek, które stało się dla dzieci magiczną lekcją tworzenia czegoś z sercem, gdzie każdy kolor na chlebie był powodem do radosnego uśmiechu. Prawdziwe wzruszenie przyszło jednak w momencie degustacji – te dumne miny, gdy dzieci z apetytem próbowały różnych produktów z gospodarstwa, pokazały, że najprostsze smaki cieszą najbardziej, gdy doprawi się je pasją. Największą popularnością cieszył się miód ze śliwką. To był dzień pełen autentycznej radości, zapachu świeżego pieczywa i dumy z samodzielności, która smakowała lepiej niż jakikolwiek deser.

mgr Barbara Niemiec

8 maja – w Dzień Bibliotekarza i Bibliotek nasi pierwszoklasiści uroczyście ślubowali czytać i szanować książki. By przypieczętować oficjalne przyjęcie do grona czytelników biblioteki, złożyli swój podpis przy słowach ślubowania.

Zanim jednak ciężka encyklopedia spoczęła na ich ramionach, to spotkali się w sali lekcyjnej ze szkolnym bibliotekarzem. Rozmawiali o roli biblioteki, o rodzajach książek, o różnicy między biblioteką a księgarnią, o zasadach zachowania i wypożyczania książek w szkolnej bibliotece. Później odszukiwali w przyniesionych do klasy słownikach, leksykonach, zbiorach baśni i tomikach wierszy ukryte na wyznaczonych stronach informacje. Odkrywane w książkach kolorowe ilustracje przyciągały wzrok i sprawiały, że uczniowie dłużej wertowali wybrane pozycje; czegoś poszukiwali… Zgodnie przyznali, że w książkach można się zatopić, jak w marzeniach. By utrwalić to wrażenie, otrzymali w zaklejonych kopertach symboliczny „kolorowy, bajkowy świat”, który musieli uchwycić w równie symboliczny słoiczek lub  flakonik.

Podczas spaceru do biblioteki czekały ich na korytarzach stacje zadaniowe, wymagające czujnej obserwacji. Nieuzasadniony pęd uczniów (bo oczywiście wiedzą gdzie znajduje się biblioteka) sprawił, że przeoczyli jeden element zadania, który jednak nie dawał im spokoju, więc już na pierwszej przerwie odszukali zgubę i z entuzjazmem uzupełnili brak;)

W bibliotece po ślubowaniu nastąpiło wspomniane wcześniej- równie uroczyste- pasowanie na czytelnika. W obecności swojej wychowawczyni- p. Basi zostały uczniom wręczone pamiątkowe dyplomy oraz Wyprawki Czytelnicze. Są one dedykowane przez Instytut Książki każdemu uczniowi i każdej uczennicy klasy pierwszej w ramach kampanii „Mała książka- wielki człowiek”.

Warto wspomnieć, że tegoroczna edycja Wyprawki Czytelniczej zawiera książkę z ilustracjami pt. „Wnuczka antykwariusza” i broszurę pt. „Kochasz? Czytaj razem z dzieckiem!” z poradami dla rodziców i opiekunów oraz zbiorem rekomendacji wartościowych książek dla pierwszoklasistów.

Podsumowując: Nasi Pierwszoklasiści oficjalnie już korzystają ze zbiorów biblioteki szkolnej i mają możliwość nieustannie rozwijać umiejętność czytania.

mgr Jadwiga Zachara

Dnia  22.04.26 r. najmłodsi uczniowie naszej szkoły wzięli udział w wycieczce edukacyjnej pod hasłem „Kieleckie Skarby 2026”. Już od samego początku dopisywały nam doskonałe nastroje, a piękna, słoneczna pogoda stworzyła idealne warunki do zwiedzania i aktywnego spędzenia czasu. Pierwszym punktem programu było Centrum Nauki Leonardo da Vinci, które wzbudziło ogromne zainteresowanie uczniów. Interaktywne wystawy pozwoliły im w niezwykle angażujący sposób zgłębiać tajniki funkcjonowania ludzkiego organizmu i umysłu. Uczniowie byli zachwyceni nowoczesną formą nauki poprzez zabawę.

Kolejnym etapem wycieczki było wzgórze zamkowe w Chęcinach. Zwiedzanie zamku okazało się prawdziwą podróżą w czasie. Barwne opowieści  pani przewodnik o rycerzach, królach, królowej Bonie i dawnych wydarzeniach historycznych spotkały się z dużym zainteresowaniem dzieci. Szczególne wrażenie zrobiły na nich sala tortur oraz zamkowy skarbiec. Wejście na wieżę widokową było jednym z najbardziej ekscytujących momentów – panorama Gór Świętokrzyskich zapierała dech w piersiach i na długo pozostanie w naszej pamięci.

Następnie udaliśmy się do Jaskini Raj, która zachwyciła swoim niezwykłym pięknem. Spacer wśród stalaktytów i stalagmitów był fascynującym doświadczeniem, a poznawanie procesów krasowych oraz historii powstania jaskini wzbogaciło wiedzę uczniów w bardzo przystępny i ciekawy sposób. To miejsce wywołało prawdziwy podziw i zachwyt nad siłami natury.

Cała wycieczka przebiegała w wyjątkowo miłej i radosnej atmosferze. Uczniowie byli bardzo zadowoleni, aktywnie uczestniczyli w zwiedzaniu i chętnie dzielili się swoimi wrażeniami. Dopisująca przez cały dzień pogoda dodatkowo wpłynęła na komfort i pozytywny odbiór wyjazdu.

mgr Grażyna Pawlik